Thelma og Louise stukku uppí trukkinn hans Gísla og hentu börnunum afturí á föstudaginn og brunuðu norður til Akureyrar.

Gísli græjaði jeppann, allir naglar fasti, rafgeymir hlaðinn, og stelpurnar klárar fyrir "drátt" ef illa færi með spotta og skóflu.

Helgin var stutt en skemmtileg. 70 ára afmæli, leikhús, nýbakaðar kleinur hjá Þóru frænku og kaffihúsaferðir (ótrúlegt hvað maður getur gert margt á einum degi).

Heimferðin var hverjum trukkaökumanni öfundunarefni, þar sem ég náði að festa mig létt í skafli (fékk þó engan dráttinn) og aksturinn suður yfir heiðar var tafsamur og lýjandi vegna bandbrjálaðs óveðurs.

Í smekkfullum Staðarskála voru gáfulegir menn teknir tali og vitrænar umræður voru allsráðandi um veðurfar á Holtavörðuheiði og hvort ráðlegt væri að klífa yfir fjallið að svo búnu.

Eftir þónokkar vangaveltur og viðræður við neyðarkalla á staðnum og í síma, ásamt símtali við Hr. Kópavog sem saknaði mín til dauðs (líklega) ákváðum við að láta slag standa.

Jósteinn neyðarkall hoppaði uppí björgunarsveitarlandroverinn sinn og helmingur ferðalanga úr Staðarskála fylgdi honum eftir yfir heiðina í diskóljósum hvers annars ásamt Kristjáni Möller á blankskónum og stuttermabolnum. Var búin að heita mér því að biðja hann um að ganga á undan, ef færi svo, því hann samgönguráðherrann var líklegast sá verst búni maður til fjallaferða sem ég hef séð (svona fyrir utan flotta jeppann).

Anyhow.... yfir fjallið leiddi Jósteinn hjörð sína og Hr. Kópavogur beið með steik handa okkur stelpunum þegar við komum í bæjinn í gærkvöldi. Ég get svo svariða að ég hafði mig varla úr fötunum áður en ég var sofnuð á koddanum í gærkvöldi.

Mikil svakaleg trukkalessa er ég!!

Bad hair day..eða var það kannski bad bus day..

Dagarnir eru misjafnir. Ég átti alveg ljómandi fínan dag en Hr. Kópavogur vaknaði og lifði í martröðinni í dag þar sem hver hörmungin rak aðra.

Ég geymdi Hr.Kópavog heima hjá sér í gærkvöldi þar sem hann sinnti henni Mörtu sinni í HR af einstakri aðlúð langt fram á nótt og náði loksins að skila verkefni til hennar seint um síðir. Þegar klukkan loksins hringdi var hann alls ekki tilbúin fyrir amstur dagsins og svaf yfir sig. Ég fékk nokkur sms í dag:

Ekki byrjar dagurinn vel. 2urinn minn er bara á hálftíma fresti eftir 9. Og hér stend ég úti á Kópavogsbrú og bíð þá í korter eftir næsta vagni. Eins gott að Marta vinkona þín samþykki verkefnið mitt. Annars þarf ég að finna út hvar hún á heima og mun halda vöku fyrir henni á næturnar með búsáhöldum.

....en Addi komst í strætó og léttist á honum brúnin, ég held hann hafi verið feginn að komast inní hlýjuna...og ég fékk sms...

Nú er ég komin í 2inn með rauðvínsglas og einkabílstjóra. Guð hvað náttúran er falleg og lífið sjálft brosir við mér.

Hann hafði ekki alveg rétt fyrir sér...en fínt að halda að lífið sé gott í augnablik. Þegar vinnudeginum hans var lokið fékk ég sms.

Anna klúðraði þessu. Ég missti af vagninum. En það kemur annar eftir nokkrar....

og ég fékk annað sms

Jæja nú tekur eitt ruglið enn við. Ég stökk uppí leið 15 sem á að enda hjá Versló. Skrattinn fer uppí Mosó fyrst. Ég veit ekki hvort ég þori að hitta þig í dag.

og svo fékk ég enn annað sms

Sennilega átti ég að taka 14 en ekki 15!

og nú var síminn minn að fyllast af örvæntingarfullum Kópavogsbúa.

Djókið ætlar ekki að enda. Mér var vísað út úr vagninum í Mosó á endastöð einhversstaðar í rassgati. Næsti vagn kemur eftir 12 mín. Þetta er martröð líkast!

En Addi komst aftur í bæjinn, búin að kynna sér strætóleiðir bus.is, missti af Mörtu í skólanum, af því hann var á rúntinum en er nú kominn í hús og ég er búin að vera voðalega góð við hann.

Ég vona svo sannarlega að það fari ekki allt í hund og kött í kvöld.

Smælingjar

Smælingjar eru skemmtilegt orð yfir okkur litla fólkið í samfélaginu. Ég er orðin svo alþjóðavædd að mér finnst orðið eiga betur við einverjar glaðbeittar verur, frekar en kengbogna og beygða Íslendinga sem eru svo smáir að engin tekur mark á þeim lengur. Einu sinni vorum við STÓR....eins og risastórar sápukúlur.

Mæli með því að þetta orð verði notað meira, minnir mig dáldið á kartölfur....... smælki. Kannski eru við eins og kartölfur.....og við mömmurnar dáldið fúlar og linar....

Ég er líklega smælingi.

Hausinn minn ákvað að vera steiktur í dag. Ég reyni að streitast á móti og fæ mér bara súkkulaðihúðaðar hrískökur með rjóma og kaffibolla í tilefni dagsins.


Það er býsna gott að vera fyrir norðan á hótel ma og pa, þó pa sé víðsfjarri, í fullri þjónustu á sjúkrahúsinu en þangað var hann fluttur fyrir nokkrum dögum mjög minna hressari en oft áður. Ég bið þess óskaplega að hann hressist aftur og komi heim til mömmu. Kata sys er með kenningu (pabbi og vinur hans eru báðir á lyfjadeildinni). Hún heldur því fram að þetta sé plott, að þeir hafi ákveðið að fá sér strákahelgi á hóteli FSA! Kalli kom svo í heimsókn til þeirra um daginn og þá vantaði bara einn í karlaklúbbinn. Flott plan hjá gömlu körlunum.


Lífið er svo skrítið. Í gær hefði ég átt að verða mamma aftur ef allt hefði gengið að óskum. Ég hefði alveg kosið það, þrátt fyrir allar kreppur, en í staðinn er ég alltí einu stödd heima hjá þeim gömlu og pabbi á sjúkrahúsinu en ekki ég. Í tilefni dagsins fór ég að skoða gömul myndaalbúm af fjölskyldunni. Það var skemmtilegt. Ég var greinilega brúnaþungt og fallegt barn! En einstaklega glaðvær og....... óþekk með eindæmum......segir MAMMA....

PS. Kata er þessi glaða og ég er við það að kasta upp af leiðindum sýnist mér, yfir útiveruhugmyndum móður minnar!

Ritræpan er við hestaheilsu, en bara fjarverandi.

Ritræpan hefur ekki verið að drepa mig undanfarnar vikur. Kannski ættu æðstu menn landsins að líta til húsmóðurinnar á Háaleitinu og taka hana sér til fyrirmyndar. Þeir virðast endalaust senda frá sér misskilin skilaboð. Kannski heitir Óli ekki Óli Raggi, heldur Óli Goggi, því hann og hans fjölskylda eru títt mistúlkuð og misskilin. Kannski er þetta fylgifiskur þess að búa í fjölmenningarfjölskyldu. Ég velti því fyrir mér. Össur og Davíð hafa lítið haft sig í frammi, ætli það hafi verið stungið tusku uppí gúllann á þeim?
Ég segi ekki meir!

...jú..eitt... stóra sys á afmæli í dag. Til hamingju með daginn ;o)

Mér finnst ótrúlega pirrandi þegar menn pissa útfyrir.

Mér finnst gott að Hr. Kópavogur setur á könnuna á morgnana og það er notalegt að drekka morgunkaffið með honum áður en dagurinn byrjar.

Ég lofaði ókunnugri konu á Akranesi að senda henni munstur af útsaumskortum, þegar ég kæmist í góssið hennar mömmu.

Páll Steingrímsson, minn uppáhalds, hringdi í dag og bauð mér í bíó eftir viku að sjá nýju myndina sína. Ég ætla að þekkjast boðið.

Nú er komin helgi og loksins er leyfilegt að henda tánum uppí loft. Í kvöld er planið að tæla Kópavogsbúann og á morgun er Eurogeim.

http://www.youtube.com/watch?v=7Ur_PUrQfQ8

Ég er sökker fyrir lélegu popp-rokki... Áfram Elantra..nei.. það er bíllinn minn... Áfram Elektra!

Fel ykkur Guði á vald í grátt brókar hald.

Ég sef með???

Teri Hatcher sefur "með" hundi!

http://www.mbl.is/mm/folk/frettir/2009/02/03/sefur_med_hundi/

Ég sef með svefngrímu og hef yfirleitt tvær til þrjár á náttborðinu hjá mér. Ég sef líka yfirleitt "með" úrið á mér. Velti því fyrir mér hvort Teri breiði hvutta yfir andlitið eða vefji honum um fingur sér. Stundum sefur Dofri "hjá" mér í afleysingum þegar hr. Kópavogur er vant við látinn og vefur þá litlu strákahöndunum um háls mér og kyssir mig góða nótt á nefbroddinn.

Þetta er allt voða undarlegt, sef ég með eða hjá? me eða mjá?

Hvað gerið þið?